Smecz

Smecz to twoje uderzenie kończące — mocna piłka z góry na dół, którą kończysz punkt. Wyrasta wprost z uderzenia nad głową: to samo przygotowanie, ale trafiasz jeszcze nieco bardziej z przodu i bijesz stromo w dół w pole przeciwnika.

Największa pułapka to myśl, że smecz musi być przede wszystkim mocny. W rzeczywistości wygrywa smecz powtarzalny, nie najszybszy. Kto zbije trzy, cztery smecze z rzędu czysto i z umiejscowieniem, kruszy obronę przeciwnika — odbicia z każdym razem słabną. Pojedyncze szaleńcze uderzenie, które chybi, nie daje za to nic.

Trzy rzeczy czynią smecz nośnym. Praca nóg, która w porę doprowadza cię za i pod speedera — bez niej stoisz źle, a smecz sam wpędza cię w kłopoty. Timing, by trafiać speedera wcześnie i wysoko. I urozmaicenie: zmieniasz kąt, tempo i cel — żaden przeciwnik nie znajdzie kontry.

Pomyśl o młotku, który trafia gwóźdź — siła bierze się z precyzyjnego, wyczutego w czasie uderzenia z góry, nie z dzikiego walenia. Umiejscowiony, powtarzalny smecz jest groźniejszy niż pojedynczy mocny.

I punkt, o którym wielu zapomina: po smeczu natychmiast wracasz do pozycji centralnej. Dobry przeciwnik odeśle także mocny smecz — i wtedy musisz być gotów.

Stałość ponad tempo