Stabilność tułowia i przenoszenie siły

Mocne uderzenie nie powstaje w ramieniu. Zaczyna się w nogach, biegnie przez tułów i kończy w bacie nadgarstka. Tułów — brzuch, plecy, głęboka muskulatura wokół kręgosłupa — to decydujące ogniwo w tym łańcuchu. Jest stabilny, przenosi siłę bez strat. Jest słaby, siła rozprasza się w drodze w górę.

To powód, dla którego stabilność tułowia w crossmintonie tak wiele daje. Twoja siła uderzenia bierze się z całego ciała, a tułów to most, przez który płynie. Badania sportowców rakietowych pokazują: stabilny tułów poprawia prędkość uderzenia, a także dokładność i kontrolę nad podcięciem. Zarazem chroni — stabilny tułów odciąża bark, łokieć i plecy, które inaczej musiałyby wyrównywać słabe przenoszenie siły.

Stabilność tułowia budujesz ćwiczeniami, które trzymają ciało stabilnie wobec ruchu — ćwiczeniami izometrycznymi, w których trzymasz pewną pozycję wobec grawitacji lub wobec obrotu. Piękne w tym: te ćwiczenia są mało ryzykowne i nie potrzebują sprzętu. Ważna jest czysta postawa, nie czas trwania czy ilość.

Tułów jest jak pień drzewa, z którego wyrastają gałęzie. Mocny pień niesie potężne gałęzie, które gną się na wietrze, nie łamiąc się. Miękki pień pozwala każdej sile pójść na marne.

Ponieważ ćwiczenia tułowia są mało ryzykowne, tu możesz dobrze zacząć sam — ze skupieniem na czystej postawie. Do trudniejszych wariantów i właściwego wykonania także tu opłaca się sprawdzające spojrzenie kogoś z doświadczeniem.

Trzymać tułów stabilnie