Czytanie bekhendu przeciwnika

Do tej pory chodziło o ciebie — twoją pozycję, twoją długość. Teraz po raz pierwszy kierujesz wzrok na przeciwnika jako kogoś ze słabością, którą możesz wykorzystać. A najczęstsza słabość ma swoją nazwę: bekhend.

U większości graczy strona bekhendowa jest tą mniej pewną. Osiąga mniej tempa, mniej kontroli, mniejszy zasięg niż forhend. To reguła, nie wyjątek — również u ciebie samego, jak wiesz z części technicznej. Właśnie dlatego jedną z najbardziej niezawodnych decyzji taktycznych w ogóle jest granie speedera raz za razem na stronę bekhendową przeciwnika.

Efekt jest podwójny. Po pierwsze dostajesz słabsze, krótsze odbicia, które łatwiej możesz poddać presji. Po drugie — i to subtelniejsze — zmuszasz przeciwnika, by chronił swoją słabszą stronę. Przesuwa się, by kryć bekhend, i odsłania przy tym stronę forhendową. Teraz masz dwa cele zamiast jednego.

Pukasz raz za razem do tych samych drzwi. Albo ustąpią — nadejdzie słabe odbicie —, albo przeciwnik stanie przed nimi i zostawi drugie drzwi bez straży.

To istota gry taktycznej, nie nieuczciwa sztuczka: rozpoznać słabość przeciwnika i cierpliwie ją rozgrywać, zamiast liczyć na jedno wielkie uderzenie.

Trafiać w narożnik bekhendowy