Prowadzenie grupy

Gdy tylko pracujesz z więcej niż jedną osobą, do nauczania dochodzi organizacja. Prowadzić grupę znaczy uformować z różnych ludzi, ograniczonej przestrzeni i ograniczonego czasu sensowną całość.

Cztery rzeczy przy tym zbierasz. Po pierwsze różne poziomy. W niemal każdej grupie stoją początkujący obok bardziej zaawansowanych. Zamiast kazać wszystkim robić to samo, dajesz to samo ćwiczenie z różnymi wymogami — jeden gra na duży cel, drugi na mały. Tak nikt nie jest niedociążony i nikt nie zostaje w tyle.

Po drugie dramaturgia jednostki. Dobra jednostka treningowa ma łuk: rozgrzewkę, która przygotowuje i budzi ochotę; część główną z jasnym punktem ciężkości; wyciszenie, często swobodną grę, która stosuje ten punkt ciężkości. Kto planuje bez tego łuku, tylko zestawia ćwiczenia jedno za drugim.

Po trzecie przestrzeń i sprzęt. W crossmintonie jest to wdzięczne — bez siatki i z kilkoma oznaczeniami szybko rozstawisz kilka pól. Zadbaj o to, by wszyscy byli w ruchu i nikt długo nie czekał. Długie kolejki oczekujących to najczęstszy błąd i najpewniejsza droga do utraty motywacji.

Po czwarte motywacja i bezpieczeństwo. Trzymaj pozytywny nastrój i osiągalne wymogi, uważaj na dość duży odstęp między polami i na bezpieczne obchodzenie się ze sprzętem. Ludzie uczą się lepiej, gdy czują się bezpiecznie i mają radość.

Jesteś gospodarzem, nie nadzorcą. Dobry gospodarz dba o to, by wszyscy byli zajęci, dobrze się czuli i na końcu chętnie wracali.

Zaplanuj krótką jednostkę treningową dla mieszanej grupy: naszkicuj rozgrzewkę, część główną z jednym jedynym punktem ciężkości i wyciszenie. Zastanów się przy części głównej, jak to samo ćwiczenie uczynić różnie wymagającym dla mocniejszych i słabszych, i jak podzielić przestrzeń tak, by nikt długo nie czekał. To planowanie z góry to różnica między prowadzoną jednostką a zwykłym zestawieniem jednego ćwiczenia za drugim.