Chwyt i owijka
Sprzęt · Zaawansowany
Objaśnienie
do zrobieniaGrubość chwytu to niepozorna wielkość o wielkim wpływie — na twój nadgarstek i na twoje zdrowie. Zasada pochodzi z badmintona: gdy chwytasz rakietę normalnie, między czubkami palców a kłębem dłoni powinno zostać mniej więcej tyle miejsca, ile wynosi szerokość małego palca. Inaczej mówiąc, kciuk dotyka chwytu, nie zachodząc na pozostałe palce.
Niebezpieczny błąd idzie w dół. Jeśli chwyt jest za cienki, czubki palców wbijają się w kłąb, i musisz stale mocno ściskać rakietę, żeby nie obracała się przy uderzeniu. To stałe napięcie wędruje w przedramię i uchodzi za jeden z głównych wyzwalaczy łokcia tenisisty. Dla twojej gry ma to bezpośrednie następstwo: luźny chwyt jest warunkiem bata z nadgarstka. Zbyt cienki chwyt czyni tę swobodę niemożliwą — wtedy materiał pracuje przeciw twojej technice.
Na chwycie siedzą do trzech warstw. Owijka bazowa jest założona fabrycznie, około 1,8 milimetra grubości, tłumi wibracje i trzyma długo. Owijka wierzchnia jest z 0,4 do 0,7 milimetra cienka, nawija się ją na wierzch i jest częścią zużywalną. Owijka frotté jest grubsza i chłonie pot jak ręcznik — właściwy wybór do mocno pocących się dłoni, często razem z odrobiną pudru do chwytu.
Owijka wierzchnia jest zarazem twoim narzędziem do drobnego regulowania grubości chwytu: każda warstwa zwiększa średnicę. Jeśli wiesz, że i tak używasz owijki wierzchniej, wybierz rakietę od razu o numer cieńszą. Odwrotnie, możesz nawinąć owijkę wierzchnią wprost na goły chwyt, by chwytać szczególnie cienko. Za górną granicę uchodzi: owijka bazowa plus jedna wierzchnia; wszystko ponad to robi się za grube.
Owijki wierzchnie to części zużywalne. Po kilku tygodniach tracą chwytność — wtedy je wymieniasz, zamiast od razu odnawiać droższą owijkę bazową. Owijka bazowa trzyma zależnie od stanu około pół roku. A ponieważ chwyt to miejsce, w którym pot i dłoń schodzą się najdłużej, trzymaj go czysto i wymień, gdy się wytrze.
Zadanie refleksyjne
do zrobieniaChwyć rakietę tak, jak trzymasz ją w grze, i wsuń palec między czubki palców a kłąb dłoni: mieści się dobrze mały palec, czy jest ciaśniej? Zwróć w następnej wymianie uwagę, czy musisz ściskać chwyt, żeby się nie obracał — znak, że jest dla ciebie za cienki. I sprawdź swoją owijkę wierzchnią: jest jeszcze chwytna, czy czas na świeżą?