Ekonomia ruchu — efektywnie zamiast nerwowo

Doświadczeni gracze wydają się często bez wysiłku, podczas gdy mniej wyćwiczeni nerwowo biegają za tymi samymi piłkami. Różnicą jest ekonomia ruchu: dotrzeć tam, dokąd musisz, jak najmniejszym nakładem. Kto gra ekonomicznie, pozostaje dłużej świeży i pod koniec meczu wciąż jest obecny.

Ekonomia zaczyna się od pomijania zbędnego ruchu. Każdy niepotrzebny krok, każdy zbyt szeroki zamach, każda nerwowa korekta kosztuje siły. Ekspert porusza się jasnymi, bezpośrednimi drogami do piłki i z powrotem, bez wiercenia się, bez okrężnych dróg. Spokój w ruchu to znak efektywności, nie powolności.

Drugą częścią jest dobra pozycja wyjściowa. Kto po każdym uderzeniu sprawnie wraca do centralnej, wyważonej pozycji, ma krótsze drogi do następnej piłki. Ekonomia powstaje także dzięki temu, że w ogóle nie musisz daleko biec, bo mądrze stoisz.

I wiąże się ściśle z siłą reaktywną: kto wykorzystuje sprężystą energię swoich ścięgien, porusza się mniejszym nakładem mięśniowym. Efektywny ruch czuje się lekko, bo wykorzystuje darmową energię elastyczną, zamiast czerpać wszystko z czystej siły mięśni.

Doświadczony biegacz sunie po trasie, początkujący tupie. Oboje docierają, ale jeden ma na końcu jeszcze rezerwy, drugi jest pusty. W crossmintonie ta rezerwa często rozstrzyga trzeciego seta.

Obserwuj się na następnym treningu: gdzie marnujesz ruch — przez niepotrzebne kroki, nerwowe wiercenie, zbyt długie drogi, bo nie wracasz na pozycję? Postanów sobie jeden jedyny punkt: na przykład po każdym uderzeniu spokojnie i sprawnie wracać do pozycji centralnej. Zwróć uwagę, czy pod koniec meczu czujesz się świeższy, gdy twój ruch robi się spokojniejszy i bardziej bezpośredni.