Mobilność i bark

Ruchomość decyduje o tym, jak daleko sięgasz, nie robiąc sobie krzywdy — głęboki bekhend, wyciągnięta piłka w narożniku. Ruchome ciało dosięga więcej piłek i lepiej znosi obciążenie. Dla crossmintona dotyczy to szczególnie jednego miejsca: barku ramienia uderzającego.

Powodem jest jednostronne obciążenie. Niemal wszystko uderzasz jedną ręką, a speeder jest ciężki. Badania graczy crossmintona pokazują, że bark ramienia uderzającego zmienia się z czasem — staje się bardziej ruchomy w jednym kierunku i mniej ruchomy w drugim niż drugi bark. Ta jednostronna adaptacja jest normalna, ale na dłuższą metę może sprzyjać dolegliwościom, jeśli się jej nie wyrównuje.

Dlatego opłacają się dwie rzeczy. Po pierwsze: regularnie i łagodnie utrzymywać bark ramienia uderzającego ruchomym, zwłaszcza w kierunku, który przez grę robi się sztywniejszy. Po drugie: obciążać ciało całościowo obustronnie, zamiast wciąż tylko jednej strony. Kilka ruchów dla słabszej strony wyrównuje jednostronne obciążenie.

Drzewo, które wiatr wygina wciąż tylko w tę samą stronę, rośnie krzywo. Regularne przeciwdziałanie trzyma je prosto.

Ważna uwaga: łagodna pielęgnacja ruchomości to profilaktyka, nie leczenie. Jeśli bark cię boli, ogranicza cię w grze albo dolegliwości się utrzymują, to przypadek dla lekarza lub fizjoterapeuty — nie dla samoleczenia.

Zadbać o bark